Przedimki (A, An, The) – Konkret czy ogół?

Kategoria: Fundamenty

Przedimki to małe słowa, które sprawiają Polakom najwięcej trudności, ponieważ w naszym języku one nie istnieją. W angielskim są jednak niezbędne, aby rozmówca wiedział, czy mówisz o jakiejś przypadkowej rzeczy, czy o tej jednej, konkretnej, o której obaj wiecie. Wyobraź sobie, że to system znaczników w bazie danych.

A / An (Przedimek nieokreślony): Używasz go, gdy mówisz o czymś po raz pierwszy lub gdy rzecz jest dowolna, jedna z wielu. Wybierasz "An", jeśli kolejne słowo zaczyna się od samogłoski (a, e, i, o, u), aby ułatwić wymowę.

The (Przedimek określony): Używasz go, gdy obaj wiemy, o czym mowa. To "ten konkretny" obiekt. Może być używany zarówno w liczbie pojedynczej, jak i mnogiej.

Prosta zasada: jeśli możesz zastąpić słowo "jakiś" – użyj A/An. Jeśli możesz zastąpić słowem "ten" – użyj The.

Przykłady użycia przedimków w zdaniach

I have a suggestion. Mam (pewną/jakąś) propozycję.
The meeting is cancelled. (To konkretne) Spotkanie jest odwołane.
I need an answer now. Potrzebuję odpowiedzi (jakiejkolwiek) teraz.
What is the status? Jaki jest status (tego projektu)?
Can you send the email? Czy możesz wysłać (ten umówiony) e-mail?
It is a long story. To długa historia.
Check the deadline. Sprawdź termin (ten wyznaczony).
I am looking for a job. Szukam pracy (jakiejkolwiek).
Give me a hand. Pomóż mi (Daj mi jakąś pomocną dłoń).
That is an interesting idea. To interesujący pomysł.
I forgot the password. Zapomniałem hasła (tego konkretnego).
Let's schedule a call. Ustalmy rozmowę (jakąś/kiedyś).
The plan is ready. Plan (ten nasz) jest gotowy.
I need a break. Potrzebuję przerwy (jakiejkolwiek).
Where is the link? Gdzie jest (ten) link?